Ran Vossen is gespecialiseerd in het echtscheidingsrecht, hervormd sinds 2007 in België. Zij weet in dit vakgebied een jarenlange ervaring als echtscheidingsadvocaat te combineren met een verdere verrijking op het vlak van de nieuwe materies en procedures op dit domein.

Voortaan bestaan er twee vormen van echtscheiding: de echtscheiding op grond van onherstelbare ontwrichting (E.O.O.) en de echtscheiding met onderlinge toestemming (E.O.T.).

  1. Met het invoeren van de echtscheiding op grond van onherstelbare ontwrichting, heeft de wetgever de schuldvraag uit de echtscheidingsprocedure gehaald. Voortaan dient enkel nog te worden aangetoond dat het huwelijk onherstelbaar is ontwricht. Dit is het geval wanneer het samenleven tussen echtgenoten onmogelijk is geworden.De onherstelbare ontwrichting kan aangetoond worden door het bewijs te leveren van bepaalde feiten (overspel, zware beledigingen, slagen,…) ofwel door aan te tonen dat partijen gedurende een bepaalde tijd niet meer samenwonen.
    Afhankelijk van de reeds verstreken termijn of van wie de echtscheiding aanvraagt, één echtgenoot of beide echtgenoten samen, bedraagt de termijn 3, 6 of 12 maanden.
    Het bewijs van het verstrijken van deze termijn kan onder meer worden geleverd door middel van afzonderlijke attesten van woonst, een huurcontract of een vonnis van de vrederechter, die de afzonderlijke woonst beveelt.Voorafgaand aan de behandeling van de echtscheiding, tracht de rechter tussen partijen nog te bemiddelen in de kamer voor minnelijke schikking.
    De rechter probeert dan samen met de partijen en hun advocaten nog een akkoord uit te werken.
    Voor zover partijen tot een akkoord komen, wordt dit akkoord geacteerd in een akkoordvonnis.
  2. De reeds bestaande echtscheiding met onderlinge toestemming blijft behouden. Sedert de wet van 2007 is geen minimumleeftijd van de echtgenoten en geen minimumduur van het huwelijk meer vereist.Bij een E.O.T. moeten de echtgenoten en hun advocaten zelf een volledige regeling uitwerken omtrent hun persoonlijke en financiële toestand (alimentatie, verblijf kinderen, afzonderlijke woonst, verdeling van het gemeenschappelijk vermogen enz..).Partijen dienen voortaan nog slechts éénmaal te verschijnen. Indien partijen sedert meer dan 6 maanden voor het verzoekschrift al een afzonderlijke verblijfplaats hadden, kan de procedure zelfs volledig schriftelijk verlopen.Hierdoor is de procedure niet alleen sneller, maar ook goedkoper.
  3. Ook de alimentatieregeling tussen (bijna) ex-echtgenoten is sedert 2007 grondig hervormd.
    Wanneer de ex-echtgenoten onderling geen akkoord hebben met betrekking tot een alimentatie, kan de ‘behoeftige’ echtgenoot aan de rechter vragen een alimentatie op te leggen in het echtscheidingsvonnis.
    In principe heeft de schuldvraag zijn belang verloren bij de toekenning van een onderhoudsuitkering. Wel kan de rechter de alimentatievordering afwijzen indien de andere ex-echtgenoot een zware fout kan aantonen in hoofde van de ‘behoeftige’ echtgenoot.
    Ook de ex-echtgenoot, veroordeeld wegens partnergeweld, kan geen aanspraak maken op een onderhoudsuitkering.
    De alimentatie is beperkt tot maximum 1/3 van het netto-inkomen van de betalende ex –echtgenoot en wordt voortaan in de tijd beperkt tot de duur van het huwelijk.
    De rechter kan het bedrag van de alimentatie aanpassen in geval van gewijzigde omstandigheden, onafhankelijk van de wil van de partijen.
    Het recht op een uitkering zal automatisch vervallen in geval van een nieuw huwelijk of een wettelijke samenwoonst van de onderhoudsgerechtigde.
    Bij de echtscheiding met onderlinge toestemming beslissen de echtgenoten samen over een alimentatie en de modaliteiten daarvan.
    Het bedrag van de alimentatie kan ook in geval van een E.O.T. worden gewijzigd indien zich nieuwe en gewijzigde omstandigheden, onafhankelijk van de wil van partijen, voordoen. (Vroeger gold het ‘pacta sunt servanda’ – de overeenkomst is bindend- als absoluut principe)